Την Κυριακή βαφτίσαμε το βλαστάρι μας .Τίποτα μεμπτό μέχρι εδώ .Εκεί που θέλω να σταθώ είναι στους παπάδες που έκαναν την τελετή .Κατ’ αρχάς να τους ευχαριστήσω και κατά δεύτερο να τους παινέσω για το έργο τους και τον τρόπο που το επιτελούν .Μες τα χαμογελά με το χιούμορ τους με όλα .Ξεφεύγουν από το κλισέ του αυστηρού στριμμένου γέρου που θα σου σπάσει τα νεύρα με τα σουτ ,σεβασμός ,τι ξοπλατα είναι αυτά ,σταματάω την τελετή κλπ κλπ .Μας κέρδισαν με το καλημέρα έδιωξαν τους φόβους μας για το τι και το πως όλη η βάφτιση ήταν κάτι τόσο απλό σαν να καθίσαμε στο τραπέζι να φάμε ΜΠΡΑΒΟ τους και πάλι ΜΠΡΑΒΟ τους .
ΥΓ. Θυμήθηκα που είχα δει το ίδιο στιλ ιερέα ....χα χα χα μόνο σε μυθιστόρημα Δον Καμίλο
No comments:
Post a Comment